آمنه جهاندوست در این داستان با زبانی ساده به مطرح کردن مفهوم دوست داشتن می پردازد نوعی علاقه ی افراطی که تبدیل به وابستگی زیاد و ترس از دست دادن می شود. همانطور که در داستان آمده ؛ زیبا بلبلی است که دخترک از زمان جوجه بودنش از او نگهداری کرده است؛ پس از فوت مادر ، پدرش برای پر کردن جای خالی او ، این پرنده را برایش خریده است. دخترک نیز نام مادرش را برای او انتخاب کرد. با محبت و حساسیت های بسیار از زیبا مراقبت می کند. قفسش را تمیز نگه می دارد. به او آب و دانه می دهد و همیشه با او صحبت می کند. اما با وجود همه ی اینها پرنده هیچ وقت آواز نمی خواند. و این سوال مهمی است که چرا او نمی خواند؟ پرداختن به پرسش سوال نیز موجب دلواپسی های دخترک شده است. گاهی انسانها به خاطر وابستگی یا دلبستگی ، دوستان یا اعضای خانواده ی خود را در قفسی از کنترل و نگرانی گرفتار می کنند. آیا این نوع رفتار به معنای دوست داشتن است؟ آیا بعد از مطالعه داستان راه حلی برای آواز خواندن بلبل به ذهن تان می رسد؟