نویسنده ادبیات کودک و نوجوان گفت: اختصاص دادن روزی به نام روز «قصه و قصه‌گویی» سبب خواهد شد که پدر و مادرها حداقل در این روز خود را مکلف بدانند که برای بچه‌هایشان وقت بگذارند و برای آنان قصه بگویند.
نویسنده کتاب «یک سبد سیب» تصریح کرد: هنر قصه‌گویی، هنری است که ارتباط بین نسلی را ایجاد می‌کند و عاملی است که می‌تواند به توسعه صنعت چاپ کمک کند. چون اغلب مادر و پدرهایی که قصه‌گویی نمی‌دانند با این روش به سمت کتاب‌های قصه و آموزش قصه‌گویی کشیده خواهند شد.
پدیدآورنده کتاب «خواب و پسرک» تاکید کرد: اینکه ما شب یلدا را به نام «قصه و قصه‌گویی» در تقویم ملی خود اختصاص دهیم، خیلی پسندیده است. به ویژه که شب یلدا طولانی‌ترین شب سال است و ما بر حسب سنت این شب را جشن بگیریم و مطابق با همین سنت دیرینه خود دور هم جمع شویم و برای هم قصه می‌گوییم.
نویسنده کتاب «طوطی و بقال» افزود: قصه‌گویی هنری است که به واسطه آن، سه، چهار نسل در شبی از شب‌های سال (شب یلدا) دور هم جمع می‌شدند و یک نفر با قصه‌هایش و قهرمان‌های داستان‌هایش، این نسل‌ها را به هم نزدیک می‌کرد. سه، چهار نسل با موفقیت قهرمان داستان‌ها خوشحال و با شکست او، ناراحت می‌شدند. این طوری ارتباط بین نسل‌ها حفظ می‌شد. موضوعی که والدین امروزی کمتر به آن فکر کرده و می‌کنند.
پدیدآورنده کتاب «تو مادر منی؟» گفت: در شرایط فعلی تلویزیون و فضاهای مجازی باعث شده است تا ارتباط بین نسل‌ها از بین برود. چه خوب است که با نام‌گذاری ۳۰ آذر به نام «قصه و قصه‌گویی» حداقل پدر و مادرها خود را مکلف کنند تا در این شب برای بچه‌هایشان قصه بگویند و قصه بخوانند.
نویسنده کتاب «قصه‌های سَر و ته» تاکید کرد: البته قصه‌گویی هنری است که پدر و مادرهای امروزی کمتر با آن آشنا هستند و شاید در این میان لازم باشد کتاب‌های قصه و قصه‌گویی رواج بیش‌تری پیدا کند و از این منظر صنعت نشر به تکاپو بیفتد.
شمس در پایان تصریح کرد: اختصاص روزی به نام روز «قصه و قصه‌گویی» به تلاش کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، فعالیت ارزشمند و خوبی است که می‌تواند به پیوند بین نسلی منتهی شود و سنت دیرینه‌ای را احیا کند.